Must sees in Langkawi

Na een paar dagen in Kuala Lumpur doorgebracht te hebben was Langkawi my next stop. Ik had vooraf al vaker foto's gezien van het eiland - of beter gezegd: de eilandengroep - dus toen ik moest kiezen waar in Maleisië ik het eerst naartoe zou gaan was de keuze snel gemaakt. Het feit dat het vliegticket vanuit Kuala Lumpur maar 13 euro kostte speelde natuurlijk ook mee. Ik ben er uiteindelijk een kleine week geweest, dus heb genoeg foto's gemaakt. Vandaag wil ik er een aantal met jullie delen, zodat jullie een beetje een idee hebben van waar ik precies geweest ben. Here we go!


Mocht je ooit zelf nog een keertje naar Langkawi gaan, heb ik hier een lijstje met dingen die je zeker niet mag missen:

Een bezoekje aan de mangroves: Deze tour is niet heel erg goedkoop, maar het was elke cent waard. Ik was op dat moment nog in mijn eentje. Stiekem had ik gehoopt om tijdens die tour een aantal andere backpackers te ontmoeten, maar helaas pindakaas: ik zat op een bootje met niets dan Indische en Chinese stelletjes. Ook prima! We bezochten de bat cave, maakten een tocht door de mangroves, spotten slangen, en ik kwam erachter dat aapjes kunnen zwemmen. Say what?

Island hopping: Als je op zoek bent naar een goedkope tour waarbij je toch heel wat ziet is dit echt ontzettend leuk. Ik deed 'm samen met vriendinnetjes Corinna en Emma! Je wordt met een long tail boat naar het zogenaamde 'Pregnant Maiden Island' gebracht, waar je kunt zwemmen in een prachtig zoetwatermeer. Daarna word je nog op twee andere eilanden gedropt waar je een korte trek kunt doen of lekker in het water kunt dippen. Een must!

Jungle trek: Hierover heb ik gisteren al verslag gedaan. Benieuwd? Lees het hier!

Chillen op Cenang Beach: Mijn hostel lag rechtstreeks aan dit strand, dus het was fijn om er af en toe te chillen. Stiekem heb ik er misschien wel een beetje té veel gechilld, want nu - twee weken later - ben ik nog steeds extreem aan het vervellen. En dat terwijl ik normaal nooit verbrand!

Een cocktail of biertje drinken bij zonsondergang: Langkawi is een tax free haven, met andere woorden: op Langkawi betaal je geen belasting! Omdat Maleisië grotendeels islamitisch is, wordt alcohol hevig getaxeerd. Daardoor zijn biertjes, wijntjes en cocktails overal ontzettend duur! Nu vond ik het in principe nog wel meevallen, aangezien ik net uit Australië kwam waar alcohol ook absoluut onbetaalbaar is, maar toch... als het goedkoper kan moet je het er natuurlijk van nemen. Als je op het strand een beetje naar rechts doorloopt, richting de "Langkawi Beach" letters op de heuvel, kun je biertjes voor ongeveer 1 euro en cocktails voor minder dan 4 euro krijgen. Cheers!

Langkawi jungle tour

Ik hou van wildlife spotten. Het succes van een georganiseerde tour is voor mij grotendeels afhankelijk van of we gaandeweg een aantal interessante dieren tegenkomen. Let wel: hierbij heb ik het over tours in Zuid-Oost Azië, dus niet in Europese steden - laat die grijze stadsduiven maar achterwege. Ik heb het over écht wildlife, zoals apen, slangen en spinnen. Daar maak je mij blij mee! Aangezien Langkawi ontzettend groen is en voor een groot deel uit regenwoud bestaat waren er genoeg mogelijkheden tot wildlife spotten.


Zodoende besloot ik om op een jungle trek te gaan met Dev's Adventure Tours. Ik koos voor de 'evening walk', omdat je dan niet alleen de standaard jungle trek zou hebben, maar ook de kans had om de nachtdieren wakker te zien worden tijdens het vallen van de avond. Twee vliegen in een klap!

Ik werd om een uurtje of half vijf opgepikt bij mijn hostel. Tot mijn grote verbazing was ik de enige in het tourbusje. 'Ach Fleur, er komen vast nog wel meer mensen bij,' verzekerde ik mezelf. Toen er een kwartier later nog steeds niemand anders opgepikt was, besloot ik er toch maar iets van te zeggen. Blijkbaar was ik inderdaad de enige.


Een angstig gevoel bekroop me. Ik? Alleen? Met een mannelijke gids? In het oerwoud? In het donker? Dat klonk als vragen om problemen. Ik schraapte mijn keel en kaartte het probleem heel voorzichtig aan. 'No miss, no worries! We have a female guide for you, of course.' Oh. Opgelost. Ik was heel even vergeten dat ik me in een moslimland bevond. Kijk, het heeft zo zijn voordelen!


Uiteindelijk ben ik heel blij dat het feest gewoon door kon gaan, want de tour was echt de moeite waard. Mijn gids was een vijfentwintigjarig meisje en ze was echt super lief! Ze vertelde me alles over de dieren, planten en bomen die we onderweg tegenkwamen. Hoogtepunt was sowieso de brillangoer! Het lukte me helaas niet om een duidelijke foto van ze te maken, aangezien ze heel hoog in de bomen zaten, maar hier een plaatje van Google zodat jullie wel een idee hebben waar ik het over heb.


Super lief, of niet? Daarna spotte ik ook nog het tweede hoogtepunt van de tour, tijdens de evening walk: flying lemurs, ook wel vliegende katten genoemd! Samen met mijn gids ging ik op zoek naar deze merkwaardige beesten, die wanneer de avond valt van boom tot boom vliegen/springen op zoek naar voedsel en vocht. Het duurde eventjes voordat we er een in actie zagen, maar net voordat de tour zou eindigen zagen we er toch eentje vliegen. Wauw!


Het enige moment waarop ik me lichtelijk zorgen maakte was wanneer mijn gids aangaf dat ze zich heel slapjes voelde. De ramadan was natuurlijk begonnen, en ze had de hele dag nog niks gegeten of gedronken... Respect! Ze liet me zien waar ze haar telefoon bewaarde in het geval dat er iets mis zou gaan. Héél relaxed. Uiteindelijk is alles gelukkig gewoon goed gegaan. Ik heb overigens nog meer wildlife gespot in Langkawi, maar daarover later meer. Stay tuned!

Yummy yummy, air in my tummy

Ik zou niet zeggen dat ik een echte waterrat ben. Ik hou wel van water, daar niet van. Een beetje doelloos dobberen in de zee, een korte duik wanneer het gewoonweg té warm wordt... héérlijk! Maar baantjes trekken? Ho maar. Nee, laat mij maar lekker relaxed op het wateroppervlak drijven. In de zee gaat dat heel makkelijk, maar in het zwembad kost dat toch net wat meer moeite. Kijk mij hier maar eens strugglen in het zwembad van Desamuda Village in Bali een paar weken geleden.


Gelukkig bestaan er genoeg hulpmiddelen om zorgeloos te kunnen drijven in zoet water. Iedereen had vroeger wel zo'n standaard luchtmatras in de schuur liggen. Of eentje waar je je glas in kon zetten, super handig! Of wat dacht je van klassiekers als de krokodil en de orka? Been there done that! Het is tijd voor iets nieuws. Ik struinde het internet af op zoek naar een aantal 'voedzame' alternatieven...
Hoogst op mijn wishlist staan de rookworst en de pizzapunt. Hoe vet?! Ik zie mezelf al helemaal op dat stukje pizza pepperoni een boek verslinden, al dobberend in ons zwembad in België. Dus hopelijk zijn de weergoden eind juli een beetje goed gezind! Plus, kun je je al voorstellen hoe chill dit er op Instagram uit zou zien? GIMME GIMME GIMME!  


Ik vond ze op verschillende sites, van Amazon.com tot Hema.nl tot Fonq.nl. Erg makkelijk te vinden! Helaas zijn ze vaak niet heel erg goedkoop, dus mocht je geld willen besparen en het liever aan iets anders besteden kun je natuurlijk ook nog altijd gewoon voor een simpele twee-euro-matras van de Action gaan. Scoort hetzelfde op functionaliteit, maar ietsje lager op originaliteit en Instagram worthinessWelke vind jij het leukste?

Monkey business

Uiteindelijk ben ik een drietal dagen in Kuala Lumpur geweest, voordat ik weer naar mijn volgende stop ging. Ik heb in die drie dagen zoveel gedaan, gezien en gegeten, dus get ready voor heel wat Maleisië-related posts. Voordat ik jullie echter meer over alle ins en outs van KL wil vertellen, wil ik het vandaag eerst hebben over mijn favoriete bezienswaardigheid: de Batu caves! Dit is een iconische Hindu tempel in een grot, die je kunt bereiken door de 272 trappen naar de top te nemen. Eenmaal boven staat je niet alleen een fantastisch mooi uitzicht te wachten, maar ook een hele indrukwekkende, reusachtige grot. En onderweg? Honderden aapjes!


Nu is je eerste gedachte misschien: AAPJES, WAT LIEF! Althans, dat was ook mijn eerste gedachte. Maar... niet is minder waar! Deze aapjes - ook wel bekend onder de soortnaam makaken - zijn heel erg brutaal. Als je een camera of telefoon in je hand hebt moet je er heel erg goed op letten, of de aapjes pakken het af en rennen er mee de jungle in. Bye bye! Tien minuten later wordt er een monkey selfie aan je Snapchat story toegevoegd. Of krijgt je moeder een inkomend Skype telefoontje van Mr. Makaak. Oppassen geblazen dus! Wat ze stiekem nog het allerleukste vinden zijn plastic tassen en flessen. Plastic? Hoezo dat nou weer? Zoals je weet zijn apen de domste nog niet: zij weten dat plastic tasjes vaak eten bevatten. Vandaar dat dat hun ultieme target is! 

Ik heb zelf gelukkig niet veel last gehad van de grijpgrage aapjes. Ik vond het eerder heel erg fascinerend om ze te observeren. Oprecht, ik kan er eindeloos naar kijken: van de moeders die met kleine baby-aapjes de tempel beklimmen tot dat ene aapje dat vernuftig een flesje water opendraaide, net zoals een mens. Mijn conclusie? Apen zijn leuk! 

Mocht je zelf ooit een keer in KL komen zijn de Batu caves zeker een must. Tot op heden is dit nog steeds een van de highlights van mijn trip. Het is ook heel erg makkelijk er te komen: er gaat elk halfuur een rechtstreekse trein (KLIA Komuter) vanuit KL Sentral die vlak naast de tempel stopt (stop: Batu Caves). Hebben jullie al ooit aapjes "in het wild" gezien?

Fleur takes KL!

Bij dezen wil ik me graag verontschuldigen voor het feit dat ik jullie zo lang in spanning heb gehouden in verband met waar op de wereld ik mij op dit moment bevind. Ik kan me voorstellen dat een aantal van jullie verwachtten dat ik na mijn exchange in Sydney meteen naar huis zou vliegen, maar niets is minder waar. Voordat ik weer naar het thuisfront wederkeer ga ik eerst nog vijf weken door Azië trekken. Eerst twintig dagen in mijn eentje, en daarna twintig dagen met mijn ouders. First stop? Kuala Lumpur!


Waarom Maleisië? In principe is het best random gegaan, maar toen ik zocht naar goedkope vluchten vanuit Sydney naar Azië kwam ik uit bij Kuala Lumpur! Bovendien was het een stad die al vet lang op mijn lijstje stond. Ik had verwacht het te kunnen vergelijken met Bangkok of Singapore, maar eigenlijk is de stad eerder een mix van de twee. Torenhoge skyscrapers worden afgewisseld met eetkraampjes met plastic stoeltjes, waar je de overheerlijke Maleisische cuisine kunt proeven. Het is een stad van contrasten. Tussen Azië en het Westen. Arm en rijk. Verschillende culturen en godsdiensten: moslims, hindoes en boeddhisten leven hier naast elkaar. Sommige mensen lopen gesluierd rond, anderen in korte rokjes en buiktruitjes. Heel erg interessant om te zien.

Ik ben hier nu twee dagen, en morgen ga ik weer verder. Het huidige plan is om mijn resterende twee weken door Maleisië te trekken. Stiekem heb ik nog niet echt veel gepland en geregeld, behalve mijn vlucht naar bounty island Langkawi morgenmiddag. Waarvoor ik welgeteld - niet schrikken - 13 euro heb betaald. Yup. Inderdaad. Wat een bedragen hier. En vanuit daar? Zie ik dan wel weer. Ik hou jullie op de hoogte!

Vaarwel Sydney, hello... (to be continued)

Na vier maanden is het eindelijk - of beter gezegd "al" - zover: het einde van mijn exchange semester in Sydney! Voor wie dit niet helemaal meegekregen heeft zal ik even terugspoelen. *reverse* Halverwege februari ben ik op het vliegtuig gestapt naar Singapore, om daarna door te vliegen naar Sydney. De reden hiervoor? Mijn exchange semester op de University of Sydney! 


Ik kan me nog zo goed het moment herinneren waarop ik - of eigenlijk eerder een volslagen vreemde - deze foto nam. Het was mijn eerste dag in Sydney. Ik was de vorige dag aangekomen en besloot meteen op pad te gaan, op zoek naar een kamer. Natuurlijk kon een kort bezoekje aan mijn toekomstige instituut niet ontbreken. Het was destijds nog hartje zomer. Dat die hitte niet voor eeuwig zou duren had ik toen nog niet in de gaten. (Want nee, het is niet altijd > 30 graden in Australië, in tegenstelling tot wat veel mensen denken - inclusief ik een aantal maanden geleden.) 


Eén ding is zeker: het lijkt als de dag van gisteren. Over gisteren gesproken... Gisteren heb ik Australië officieel gedag gezegd. Om 8 uur 's morgens stond de Uber mij op te wachten om me naar het vliegveld te brengen. Samen met de drie koffers die basically mijn hele leven bevatten worstelde ik mezelf naar de check-in balie. Toen de stewardess me mijn ticket overhandigde kreeg ik spontaan een glimlach op mijn gezicht. Het was een dubbel gevoel. Aan de ene kant had ik net een belangrijk deel van mijn leven - én al mijn nieuwe vrienden - achtergelaten in Sydney, maar aan de andere kant stond me ook weer een heel mooi nieuw avontuur te wachten. Waar ik naartoe ging? Dat vertel ik jullie later. Gotta love cliffhangers.

My milkshake brings all the boys to the...

... beach! Ik heb zo ontzettend veel leuke reacties gekregen op het feit dat ik weer ga beginnen met bloggen. Niet alleen van vriendinnen, maar ook van meiden waarvan ik de naam nog herken uit de Girly & Geeky steentijd - m.a.w. toen ik net begon en een jaar of 14-15 was. Dat vond ik oprecht zo leuk om te horen! Ben stiekem wel trots op meiden die mijn blog al zo lang volgen, ondanks alle ups en downs. Ik merkte dat jullie vooral heel erg benieuwd zijn naar mijn Australische avontuurtjes. Het probleem is echter dat ik het gevoel heb dat ik de afgelopen tijd zoveel heb meegemaakt, dat ik het heel moeilijk vind te beslissen waar te beginnen. Misschien hier?


Met trots presenteer ik u: the Whitsunday Islands! Doe gauw even je ogen dicht en stel je voor: een strand met oogverblindend wit zand, wat er een beetje uitziet als een vanille-met-bosbessen-milkshake. Aldus vriendin Iris. Als we het dan toch met toetjes gaan vergelijken vind ik het er zelf eerder uitzien als van dat veel te zoete smurfenijs wat ik vroeger wel eens at. Brrrrrr, mijn haren gaan er spontaan van overeind staan als ik er nu aan denk. Maar goed, ik dwaal af. Mocht mijn kleurrijke beschrijving niet volstaan: 


Tadam. Ik had van tevoren al heel veel positieve dingen gehoord over de Whitsundays, maar ik moet bekennen: dit had ik me in mijn stoutste dromen nooit durven voor te stellen. Zo mooi! We gingen met een een tour die ons per speedboat naar verschillende eilanden bracht. Iris en ik vonden Hill Inlet - a.k.a. de milkshake - het allermooiste, maar ook Whitehaven Beach was zeker de moeite waard.


Iris bringing sexy back #beachbabe


Tussendoor kregen we nog de kans om te snorkelen in het Great Barrier Reef. Dat kan ik dus ook weer van mijn bucketlist afvinken! Ik vond het snorkelen echt heel gaaf. Ik heb wel vaker op mooie plaatsen gesnorkeld, maar het Great Barrier Reef stak wel echt met kop en schouders uit boven de rest op een bepaald vlak: het koraal. Omdat het Great Barrier Reef beschermd is was het koraal nog in tact en daardoor heel mooi kleurrijk, zelfs op plaatsen waar het ondiep is. 


Mocht je zelf een keertje op de Whitsundays komen kan ik je de tour van Oceanrafters aanraden. Goedkoop was het in ieder geval niet, maar voor 139 AUD hebben we wel ontzettend veel gezien in één dag. Bovendien ging de boot echt vet hard, dus een stuk spannender dan de standaard zeilboottour die wel vaker aangeboden wordt. Een aanrader!

Confessions of a pepperoni lover

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: ik ben een pepperoni lover. Ik hou van salami. Op broodjes. Op tosti's. Op pizza's. Pepperoni lovers is mijn favoriete pizza bij Pizza Hut en het feit dat de Pepperoni een van Domino's 5 dollar value deals is draagt ook niet bepaald bij aan mijn healthy lifestyle plannen. Iedereen die Fleur ook maar een beetje kent - of op z'n minst een keer pizza met mij heeft besteld - weet ervan. Vriendinnetje Iris is een beetje van hetzelfde kaliber, alleen heeft zij het pizza-fungi-syndroom in plaats van het pepperoni-syndroom waar ik zelf aan lijd. Het bewijs?


Eén ding lijkt me zeker: mijn pepperoni verslaving brengt al mijn gezonde voornemens in de war. Over een paar dagen ga ik voor een vijftal weken op vakantie naar een veel te zonovergoten bestemming, waar ik me 24/7 in een bikini moet vertonen. Vandaar de ham(salami?)vraag: hoe kan ik mijn pepperoni cravings vervangen door iets wat beter voor me is? En bij voorkeur gezonder? Well, I've got the answer:

Dé oplossing! Als het ik het niet kan eten, waarom zou ik het dan niet dragen? Al moet ik eerlijk toegeven dat deze bikini stiekem toch wel iets te controversieel voor me is, origineel is het in ieder geval wel. Voorlopig hou ik het zelf toch maar bij mijn onschuldige bloemetjespatroon, maar mocht je interesse hebben: hij is van Pyknic, en het topje en het broekje kosten ieder 32 dollar. Mamma mia.

Back in the game

Hallo? Goedemorgen? Of goedenacht, voor al wie zich aan de andere kant van de wereld bevindt - vanuit mijn Australische perspectief gezien - en op het punt staat in slaap te vallen. Kennen jullie me nog?

Mochten jullie nu hevig je hoofd van links naar rechts schudden, kan ik het alleen maar beamen: ik ben inderdaad een poosje van de wereld geweest. Althans, zo leek het wel. Gelukkig is er niks aan de hand en kan ik bij dezen bevestigen: alles gaat goed met Fleur. Sterker nog, alles gaat héél goed. Misschien dat ik daarom wel zo lang niks van me heb laten horen. Ik keerde jullie de rug toe. Een beetje zoals dit.


Grapje. Laten we ook weer niet overdrijven. Maar mijn blog is inderdaad wel een poosje inactief geweest. Ondertussen is er ontzettend veel gebeurd. Ik heb een half jaartje in Sydney gewoond, daar aan University of Sydney gestudeerd, een overload aan prachtige mensen ontmoet en veel gereisd. Nee, het leven is niet verkeerd down under. Helaas komt het zo langzamerhand tot een einde: over welgeteld vijf dagen verlaat ik 'Straya' alweer. Het feit dat ik dit hoofdstuk binnenkort moet afsluiten, gaf me ook weer inspiratie. Nadat een van mijn meest trouwe volgers Justine me de vraag stelde "Ben je gestopt met bloggen?" gevolgd door een wel heel erg emotionele emoticon - ja, die bestaan - drong het pas echt tot me door. Ik moest en zou mijn blog weer oppakken!

JAZEKER.

IK.

BEN.

TERUG.


100%. Met dank aan Justine. En een beetje aan mezelf en het feit dat ik weer helemaal geïnspireerd en gemotiveerd ben. Er gaan echter wel een paar dingetjes veranderen op Girly & Geeky. Zo ga ik voorlopig vooral in het Nederlands schrijven. Plus, ik ga de focus van mijn blog lichtelijk shiften. Niet schrikken! Ik beloof jullie, het valt reuze mee. 

Ik herinner me nog heel goed wat Jennie van Jenniefromtheblog een jaartje geleden schreef over de 'stempel' van haar blog: "Fashion, lifestyle en een beetje beauty. Oh en ook nog sport, reizen, af en toe een recept en de laatste tijd steeds meer persoonlijke verhalen. Dat zeg ik wanneer iemand vraagt naar waar ik over blog. Vaak word ik fashionblogger genoemd, maar ik weet het niet... Dat vind ik mezelf niet echt meer. (...) Maar in welke categorie horen ik en mijn blog nu dan thuis? Ik wist het echt even niet meer." Hier herken ik me precies in. Ik heb in de afgelopen jaren toch wel gemerkt dat mijn interesse zoveel breder is dan louter fashion. 

Vandaar dat ik ook ik, Fleur, vanaf vandaag een shift maak: Girly & Geeky is vanaf nu een lifeblog! Een blog over mijn leven. En alles wat daarbij komt kijken. Zijn jullie er klaar voor?

Lekker even... #Offie

Sponsored video
Sydney heeft een ontzettend grote koffiecultuur. Echte Ozzies houden ervan om 's morgens lekker de motor op te warmen met een bakkie voordat ze echt aan de dag beginnen. En dat geldt niet alleen voor werkdagen! Misschien wordt er tijdens de weekenden zelfs nog wel meer koffie gedronken. Op elke hoek van de straat is er wel een koffiezaakje te vinden, waar je vaak voor veel meer terecht kunt dan simpelweg een "Long Black": van een green tea soy latte tot een white chocolate chai, de mogelijkheden zijn oneindig.


Stiekem kunnen wij wel wat leren van die Australiërs, die met gemak een hele zondagochtend in een cafe kunnen spenderen met niets meer dan de krant en... een bakje koffie. Of nog beter: zonder krant, gewoon met zichzelf. En hoewel de gemiddelde Nederlander geen nee zegt tegen een kopje koffie op zondagochtend, zouden we vaker dat soort momentjes voor onszelf moeten nemen. Aldus Nescafés nieuwe mantra: "Als je even uit staat, gaan de mooiste dingen aan." Nescafé vindt dat we vaker gewoon gezellig even een momentje voor onszelf moeten nemen - even helemaal off, even niet aan je werk, je vrienden, of aan je to-do lijstje denken. Lekker even... #Offie!

Zelf neem ik eigenlijk niet zo vaak een momentje voor mezelf. Althans, geen momentje als in nu-stop-ik-even-tien-minuten-waar-ik-mee-bezig-ben-en-ga-ik-lekker-even-niks-doen. Ik hou wel van gemak, dus eet of drink vaak onderweg. Terwijl in de schaarse momentjes dat ik dit wél ooit heb gedaan ik merkte dat dan plots allerlei ideeën op borrelden. Stille, eenzame momentje maken je creatief. Vandaar dat ik me voorgenomen heb dat ik ook vaker een #Offie momentje ga nemen... Starting today!

Post sponsored by Nescafé

The perfect jeans

Je hebt het vast wel eens meegemaakt: de broek die je net hebt gekocht, valt toch tegen als je hem thuis voor het eerst aantrekt. Een jaar later vind je die geweldige spijkerbroek onder in je kast terug. Je past hem nog een keer, maar nee, hij staat je nog steeds niet. Wat mankeert er aan die jeans die je zo geweldig vond? In dit artikel lees je hoe je voortaan zo'n vervelende miskoop voorkomt. Met andere woorden: hoe vind je de perfecte jeans? 


De twee belangrijkste punten 
Er zijn twee punten die bepalen of een spijkerbroek je staat of niet: de pasvorm en de maat. Tijdens het shoppen, of je dat nu online doet of in de winkelstraat, is de pasvorm het eerste punt dat je moet beoordelen. Je ziet een jeans die je bevalt en vervolgens kijk je even heel goed wat de pasvorm is en of die bij jou past. 

Soorten pasvormen 
In grote lijnen zijn er drie soorten pasvormen: slim fit (smal, aansluitend in de middel en op de bovenbenen), casual fit (minder strak, minder aansluitend in de middel en op de bovenbenen) en loose fit (valt ruim over de heupen en bovenbenen). Alle drie zijn verkrijgbaar met diverse taillehoogtes en pijpwijdtes. Als het goed is, weet je al welke van deze drie basisvormen je goed staat en welke taillehoogte en broekspijpen je het beste kunt nemen. En misschien wel het allerbelangrijkste: je weet in welke pasvorm jij je lekker voelt. Zo niet, dan moet je gaan uitproberen! Ben je onzeker over de juiste pasvorm voor jouw figuur, aarzel dan niet om advies te vragen aan mensen in je omgeving van wie je weet dat ze je een eerlijk antwoord zullen geven. Daar heb je meer aan dan aan mensen die altijd zeggen dat ze alles mooi vinden! 

De juiste maat 
Als je weet wat voor jou de perfecte pasvorm is, die je goed staat en waar je je goed in voelt, dan ga je de perfecte maat uitzoeken. Jeansmaten worden meestal aangeduid in Amerikaanse inches. Misschien koop je al jaren dezelfde maat? Of misschien weet je je maat in inches helemaal niet? In beide gevallen moet je zeker even wat meetwerk doen voordat je gaat shoppen voor je nieuwe jeans. Het is een kleine moeite, en het is de beste manier om in één keer de juiste jeans te kopen! 

Meten is weten 
Je hebt twee hulpmiddeltjes nodig om je jeansmaat te ontdekken: een meetlint en een fit guide. Bij een jeans moet je altijd twee maten weten. Ten eerste de 'waist'. Dit is de breedtemaat (de heupomvang). Deze kom je te weten door in de tabel in de fit guide je gewone kledingmaat op te zoeken en daar zie je dan je maat in inches staan. De tweede maat die je gaat checken is de lengtemaat. Hiervoor pak je een meetlint en meet je binnenbeenlengte. Je kunt deze ook meten bij een broek die de juiste lengte heeft. Dan kun je in de tweede tabel de juiste lengte in inch aflezen. Fit Guide van Street-One.nl Met deze voorbereidingen wordt het een stuk makkelijker om de juiste jeans te vinden. De perfecte pasvorm en de perfecte maat, dat is de perfecte jeans!